اندیشههایی كه فراموش میشدند
يك روز قوال، پيش شيخ ما (ابو سعيد ابوالخير) اين بيت ميخواند:
اندر غزل خويش نهان خواهم گشتنتا بوسه زنم بر دو لبت چونش بخوانى
شيخ پرسيد اين بيت كراست؟ گفت عماره گفته است. شيخ برخاست و با جماعت صوفيان به زيارت خاك عماره شد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر